Babka zwyczajna – właściwości i zastosowanie w medycynie niekonwencjonalnej


Babka zwyczajna – właściwości i zastosowanie w medycynie niekonwencjonalnej

Babka zwyczajna w Polsce uchodzi za pospolitą roślinę, wręcz chwast. Niemniej od wieków wykorzystuje się ją w ziołolecznictwie.
Jej charakterystyczną cechą owalne liście o elastycznych, gęstych żyłach oraz ciemnozielonym kolorze. Kwiaty posiadają natomiast żółto – brązowe płatki oraz purpurowe pylniki. Liście zbierane w okresie kwitnienia są stosowane w postaci świeżej lub suszonej. Ze świeżych liści można przygotować sok działający przeczyszczająco i odżywczo.
Babka zwyczajna posiada właściwości odżywcze i lecznicze. Młode liście mogą być dodawane do sałatek, jako że są bogate w ryboflawinę i witaminę B1. Ponadto, sama roślina jako surowiec zielarski jest bogata w witaminę C, apigeninę, baikalinę, kwas benzoesowy i kwas chlorogenowy. Babka zwyczajna zawiera również kwas cytrynowy, kwas oleanolowy, ferulowy i salicylowy oraz ursolowy.
Liście babki zwyczajnej są znane z właściwości antybakteryjnych i oczyszczających, ściągających i przeciwzapalnych. Poza tym, babka zwyczajna ma działanie moczopędne i wykrztuśne. Babka zwyczajna jest stosowana w medycynie niekonwencjonalnej w leczeniu zapalenia jamy ustnej, bólu głowy oraz infekcji górnych dróg oddechowych.
Surowcem leczniczym są również korzenie babki zwyczajnej, które mogą być stosowane między innymi w leczeniu biegunki, zapalenia żołądka, zespołu jelita drażliwego i wrzodów układu trawiennego. Ekstrakt pozyskany z tej rośliny jako środek antybakteryjny jest wykorzystywany do produkcji preparatów wspomagających leczenie krwawień i gojenie się ran.